Oma Boehlé

Esther vertelde me vorig jaar: “Ik heb nog een oude stoel van mijn oma. Kun je kijken of je die opnieuw kunt stofferen?” Ik antwoordde: “Wat een prachtige stoel! Ja, ik wil hem graag opnieuw stofferen.” Niet lang daarvoor had ik een kleine hocker voor Esther gestoffeerd. “Ja, graag met dezelfde mooie Gobelinstof als op die hocker,” zei Esther.


“Maar William gaat hem eerst schilderen. Wat vind je van deze mooie groene kleur, zoals in de stof?” Esther wees naar de groene kleur in de stof, en ik was het direct met haar eens. In de weken die volgden, werd de stoel grondig aangepakt. De oude stof werd verwijderd, alle nietjes eruit gehaald. Het houtwerk werd flink geschuurd, in de primer gezet en vervolgens in de prachtige groene kleur geschilderd.


“Oma was, net als ik, niet zo groot. Als ik op maandagavond met mijn vader bij haar op de koffie ging in de ‘kastelenflat’, mocht ik altijd in haar stoel zitten, omdat ik dan met mijn voeten bij de grond kon,” vertelde Esther. Als klein meisje zei ik al tegen oma dat ik de stoel heel mooi vond. Oma antwoordde toen: ‘Als ik dood ben, mag jij deze stoel hebben. Ik plak er meteen een briefje onder.’ Toen oma naar een kleinere woning verhuisde vanwege meer zorg, kon de stoel niet mee wegens ruimtegebrek. Esther heeft de stoel inmiddels zo’n 25 jaar in haar bezit, en toen ze hem kreeg, zat het briefje er nog steeds onder! 


Ik heb de stoel bij Esther thuis gestoffeerd. Tijdens meerdere bezoeken heb ik eraan gewerkt. De stoel is opgevuld met extra schuimrubber en de stof is rondom vastgezet met nietjes. Daarna hebben we mooi groen meubelkoord gekocht en dit over de nietjes heen bevestigd.


De stoel is door de jaren heen vaker van gedaante verwisseld….. welke vinden jullie het mooist?


Ik vind het in iedergeval een plaatje geworden. Oma Boehlé zou apetrots zijn!